Gezur, demagogia eta interes partidistak giroa lokazten ari diren hauteskunde sindikalen aurreko garai honetan, LABek langileen aldeko negoziazioa aldarrikatzen du. EHUren azken aldebakarreko erabakien aurrean, erretiroaren akordioak puskatzea esaterako, LABek jarrera argia du: alde batetik kalean eta epaitegietan salatu du erabaki hau; eta bestetik ikertzaileen prekarizazioaren bezalako gaiak bertan behera ez geratzeko negoziazio prozesuekin jarraitzeko erabaki irmoa hartu du. Hau zen momentua ikertzaileentzako soldaten hobekuntzak lotzeko, 2023ko EHUko aurrekontuak egiten ari direnean, bestela ez zen aukerarik izango aurten hobekuntzarik izateko. Harritzen gaitu interes elektoralengatik sindikatu batzuek honen aurka egitea. Minoria batek ezin du betatu horrelako langileentzako hobekuntzak.

Diskriminazioa gelditzeko lorpena, baina borrokak aurrera darrai

LABek aspalditik salatu eta exijitu dio EHUri seiurtekoak eskatzeko eta ordaintzeko orduan aldi baterako irakasle-ikertzaileekin daraman diskriminazioa amaitzeko, (1)(2)(3).

ANECAk diskriminazio honekin bukatzeko aukera zabaldu zuen eta hala egin dute, gutxienez, Estatu espainiarreko 12 unibertsitatek (4). EHUko zuzendaritzak, ordea, ez zuen nahi izan. Bere jarrera ez da argia izan: batzuetan ezin zela esan; beste batzuetan, haien kontua ez zela adierazi, Unibasq-en ardura jarrita; eta beste batzuetan, “lan egiten ari gara” esan baina, deialdia ateratzeko momentua helduta, diskriminazio hau mantendu dute, urtarrilean aterako den deialdian gertatuko den bezala.

Jarrera honen atzean Eusko Jaurlaritzaren presioak paper handia dauka, ez baitu nahi honek suposatuko lukeen finantzaketa bideratu. Honen aurrean, EHUko zuzendaritzaren jarrera ahula eta koldarra da.